"Ik weet iet!" zegt Anthony, "hier 'n stuk verderop is der ene 40 jaor geworde, dao stao 'n deur in zenne gazon" "Wor is da na wer veu nudig" replikeert Pa, "zen die mense zot of zoë ?"...

"Eum, da wil zegge da die 'n nief veurdeur heeft, omda 't eerste getalleke van z'ne leeftijd veranderd is"
Pa kijkt 'n minuut (of toch ongeveer) stilzwijgend naar Anthony en laat de zopas verworven informatie een plaatsje zoeken in zijn hersenen. "Jao, goe" zegt hij dan.
Anthony stelt voor om die deur vanavond te gaan ophalen, en Pa vindt dit een uitstekend idee.

Het wordt donker. Pa en Anthony staan op uit de zetel en doen hun jas aan. Pa trekt eveneens een zwarte muts aan, en daar gaan ze dan. Er staat inderdaad een deur in de gazon, met een heleboel versieringen erbij en borden met de vermelding 'Jos is 40 !'.
Binnen klinkt er zware hoempapa-muziek, hier wordt dus duidelijk stevig gefuifd !

De deur is inmiddels van zijn plaats gehaald en Pa en Anthony wandelen terug naar huis.
"Da's 'n ferm deur" zegt Pa blij.
"Jao Jos, merci eh gast!" gekscheert Anthony.

Thuisgekomen wordt de deur onmiddellijk in het gat gezet. En zoals in elk straf verhaal past ze perfect ! Ma is dolenthousiast en loopt constant door de deur; om naar het toilet te gaan, om een fleske duvel te gaan halen in de kelder, om van plaats te veranderen in de zetel, ...

Dan wordt de TV aangezet. Omdat Patricia niet thuis is, kan er eens iets anders opgezet worden dan altijd maar die onnozele soaps.
Wanneer Ma haar 6e fleske duvel opentrekt, gaat plotseling de telefoon. Pa pakt op. Het is duidelijk geen plezierig gesprek, dit is af te leiden uit de krachttermen die Pa afratelt. "Godverdoeme ! Da miënde ni ! En den otto ? Jomma, en den otto vraog ik !"
Wat blijkt?
Patricia heeft een ongeval gehad met de Ascona. Ze was met Kenny gaan rondrijden, en in Durbuy hebben ze een bocht gemist, net op de plaats waar er 4 vlaggenmasten naast de weg stonden. Eén van die masten is daarbij vakkundig uit de grond gezeist, enkele meters meegenomen en totaal paraplu in een zijstraatje geplaceerd. De Ascona is helemaal perte totale.

Met een bleek gezicht en bonkend hart legt Pa de hoorn op de haak. "GODVERDOEME !" roept hij.
"Waddist ?" vraagt Ma.
"Os Patricia hee 'n aksedent gehad godverdegodver....dju ! Heel ozzen Ascona nor de gallemiezen !"
"Is met os Patrieske alles goe?" vraagt Ma paniekerig.
"Ja da weet ik ni, da em ik nie gevraogd mor godverdoeme ozzen Ascona is pertotal!"

Bevend van ongemak zet Pa zich neer in de divan. Plots gaat de telefoon opnieuw. Deze keer pakt Anthony op.
"Jao, uhuh,...... euhm.... wacht efkes eh, euhm....." horen Pa en Ma hem zeggen.
"Ge shot ne kier goe tegen da contact, en as da plastiek der af breekt, dan ziede daar twee rooi en 'n zwert kabelke, dor moette een rood kabelke tegen da zwert hauwe."